Bp Mazur: „Maryja niesie nam dzisiaj orędzie pocieszenia i nadziei”

W 100 rocznicę objawień fatimskich w diecezjalnym sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej, w katedrze ełckiej zainaugurowano nowy rok czuwań modlitewnych wraz z Panią Fatimską oraz peregrynację figury Pani Fatimskiej po ełckich parafiach i niektórych miejscach w diecezji. Uroczystościom przewodniczył bp Jerzy Mazur.

Homilia – 13 maja – 100 lecie objawień w Fatimie

1.Cały świat kieruje dzisiaj swoje oczy ku Fatimie, gdzie 100 lat temu Maryja objawiła się dzieciom: Łucji, Franciszkowi i Hiacyncie. Także papież Franciszek udał się tam jako pielgrzym pokoju i nadziei. Kanonizował dzieci fatimskie: Hiacyntę i Franciszka Marto, których jak powiedział: „Dziewica Maryja wprowadziła w ogromne morze Światła Boga, doprowadzając ich do wielbienia Go”. Stamtąd zachęcał nas wszystkich, abyśmy pod opieką Maryi kontemplowali prawdziwe oblicze Jezusa Zbawiciela. Cały świat zawierzał Niepokalanemu Sercu Maryi.

Obecność papieża w Fatimie i kanonizacja dzieci fatimskich ukazuje nam, że orędzie fatimskie jest nadal aktualne. Fatima – jak powiedział dzisiaj  papież Franciszek – jest przede wszystkim płaszczem Światła, , tutaj tak samo jak w każdym innym miejscu na Ziemi, który nas okrywa, kiedy uciekamy się pod opiekę Najświętszej Matki, aby ją prosić: «Okaż nam Jezusa»”

Gromadzimy się w Sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej w Ełku. Ta figura Matki Bożej Fatimskiej była koronowana przez św. Jana Pawła II w Olsztynie 6 czerwca 1991 roku. Z głębi serca wołamy: „Bądź pochwalona Boża Rodzicielko”. Z wielką ufnością wejdźmy pod płaszcz Maryi, a nie zagubimy się w dzisiejszym świecie. Rzućmy się w Jej ramiona, z których przyjdzie nadzieja i pokój dla każdego z nas, wszystkich ludzi i całego świata.

2. W to dzisiejsze święto 100-lecia objawień w Fatimie popatrzmy na Maryję z chwili Zwiastowania. Maryja z wiarą odpowiedziała na Słowo Boże: „Niech mi się stanie według Słowa Twego”. Przez wiarę i posłuszeństwo stała się Matką Zbawiciela. Św. Jan Apostoł w Apokalipsie tak ujął tę prawdę: „Wielki znak się ukazał na niebie: Niewiasta obleczona w słońce i księżyc pod Jej stopami, a na Jej głowie wieniec z gwiazd dwunastu. Ta Niewiasta miała porodzić Syna.

W to dzisiejsze święto, setnej rocznicy objawień w Fatimie popatrzmy na Maryję z chwili konania na krzyżu Jej Syna. Maryja usłyszała słowa: „Niewiasto oto syn Twój”, „Synu oto Matka Twoja”. Maryja przyjęła nas pod krzyżem za swoje dzieci. My staliśmy się Jej dziećmi. Dlatego Maryja ciągle przychodzi do nas. Objawia się i przekazuje orędzie, przesłanie. Wszystko to czyni z zatroskania o nas, o nasze zbawienie.

3. Tak było w Fatimie 100 lat temu. Ludzkość pogrążona w rewolucji i wojnie. W 1908 roku zabito króla i jego najstarszego syna. W kraju panowała bieda. Po przyjęciu władzy przez republikanów nastąpiło odejście od tradycji, religii. Już w pierwszych dniach demolowano kościoły, więziono i mordowano kapłanów, karano za pojawienie się w mieście w sutannie czy habicie. Zamykano klasztorne szkoły i szpitaliki, zakazano lekcji religii, wypędzano zakonników, zakonnice i biskupów. Popularne było hasło: „Król umarł, Bóg umarł”. Wielka nienawiść do Kościoła ze strony masonerii portugalskiej.

Maryja jako Matka zatroskana z powodu cierpienia swych dzieci objawiła się w Fatimie z orędziem pocieszenia i nadziei. To właśnie 13 maja 1917 roku Maryja ukazała się dzieciom fatimskim Łucji, Hiacyncie i Franciszkowi. W tym dniu powiedziała do dzieci: „Nie bójcie się. Nic złego wam nie zrobię.” A na pytanie Łucji: „Czego Pani od nas chce?”. Maryja odpowiedziała: „ Przyszłam prosić, abyście tu przychodzili przez sześć kolejnych miesięcy, trzynastego dnia o tej samej godzinie. Potem powiem, kim jestem i czego chcę.” Zapytała też: Czy chcecie ofiarować się Bogu?

Maryja powiedziała: „Odmawiajcie codziennie Różaniec, aby uprosić pokój dla świata i zakończenie wojny”. Maryja objawiała się przez kolejne miesiące. Powiedziała: Jestem Matką Boską Różańcową i przekazała orędzie.

Orędzie fatimskie można zawrzeć w trzech słowach: „modlitwa, pokuta, nawrócenie serc”. Orędzie to wzywa nas do modlitwy szczególnie różańcowej, oraz do zadośćuczynienia przez pokutę za grzechy własne i wszystkich ludzi. Orędzie to wzywa nas do modlitwy o zbawienie dusz i do zmiany stylu życia zgodnego z Ewangelią.

W tym Orędziu Maryja zaprasza nas do uświęcenia się i modlitwy w intencji nawrócenia tych, którzy znajdują się na drodze grzechu i zła. Powiedziała także: ”A Moje Niepokalane Serce zwycięży, Rosja się nawróci. Innymi słowy: „Odwagi! Ostatecznie zwyciężą miłość i pokój, gdyż Boże miłosierdzie jest silniejsze od mocy zła. To, co wydaje się niemożliwe dla ludzi, jest możliwe u Boga”. Matka Boża zachęca nas wszystkich do  codziennego odmawiania Różańca w intencji pokoju na świecie.

Maryja kieruje także prośbę o nabożeństwo do Jej Niepokalanego Serca, które znajduje swój wyraz w poświęceniu się Jej Niepokalanemu Sercu i nabożeństwie pierwszych sobót miesiąca”.

4. Maryja prosiła o zawierzenie świata Jej Niepokalanemu Sercu. Pierwszego zawierzenia dokonuje papież Pius XII, który został nazwany „papieżem fatimskim” w 1942 roku, gdy wojenna machina hitlerowskich Niemiec zbliżała się ku ostatecznemu zwycięstwu. To on w orędziu radiowym 31 października, a następnie 8 grudnia w bazylice watykańskiej wypowiada następujące słowa zawierzenia: „poświęcamy się na zawsze Tobie i Twemu Niepokalanemu Sercu, Matko Nasza i Królowo świata, aby miłość Twoja i opieka zapewniła zwycięstwo Królestwa Bożego”. O Rosji bezpośrednio nie mówi. Odpowiedź Nieba przychodzi natychmiast. Już 2 lutego 1943 roku – a więc na Matki Bożej Gromnicznej – hitlerowska armia pada pod Stalingradem. Kolejne kapitulacje mają miejsce także w święta maryjne.

Tymczasem komunizm zalewa kolejne kraje Europy niosąc kłamstwo, nędzę, represje, walkę z religią i śmierć. Dla siostry Łucji przyczyna jest jedna „poświęcenie Rosji jeszcze się nie dokonało”.

To Jan Paweł II został wybrany przez Boga, by zawierzyć cały świat, w tym Rosję, Niepokalanemu Sercu Maryi. Po zamachu 13 maja 1981 r. tak powiedział: „W ciągu tych trzech miesięcy, które przeżyłem pomiędzy życiem i śmiercią, zrozumiałem, że jedyną szansą na uratowanie świata przed wojnami i katastrofami, na uchronienie go przed ateizmem, jest nawrócenie Rosji, zgodnie z orędziem fatimskim”.

Ojciec Święty dokonał zawierzenia 25 marca 1984 roku w duchowej jedności ze wszystkimi biskupami świata na Placu św. Piotra w Rzymie. Zawierzył ponownie świat i Rosję Niepokalanemu Sercu Maryi. Siostra Łucja osobiście potwierdziła, że taki uroczysty i powszechny akt odpowiadał temu, czego żądała Matka Boża. Jednocześnie dodała, że być może akt ten ustrzegł świat od wojny atomowej.

W tym zawierzeniu nie ma słowa Rosja, ale są słowa „ludy i narody”. W osobistej rozmowie ze św. Janem Pawłem II na temat tego zawierzenia, że niektórzy mówią, że Rosja nie została zawierzona, bo nie została wymieniona przez Ojca Świętego powiedziałem: Ojcze święty będąc na Syberii to tam bardziej zrozumiałem, że słowa ludy i narody obejmują wszystkich tam żyjących. Bo w każdym większym mieście żyje ponad 100 narodowości. Ojciec Święty dał znak, z którego zrozumiałem – „Tak, właśnie to uczyniłem”.

Jesteśmy świadkami jak ludy i narody byłego Sowieckiego Sojuza się nawracają. Byłem i jestem świadkiem tego nawracania od 1989 roku, pełniąc posługę ewangelizacyjną na Wschodzie.

Byliśmy świadkami wielkiej interwencji Niepokalanego Serca Matki Bożej. To nie przypadek, że 13 maja 1984 roku dochodzi do największej katastrofy sowieckiej marynarki wojennej w Siewieromorsku. Prawdopodobnie od niedopałka papierosa kolejno wybuchają zakłady z bronią i flota radziecka traci swoją zdolność uderzeniową.

Natomiast pucz w Moskwie rozpoczął się 19 sierpnia 1991 roku, a zakończył się 22 sierpnia, w święto Niepokalanego Serca Matki Bożej, które od 1944 roku do Soboru Watykańskiego II było obchodzone właśnie 22 sierpnia. Bez rozlewu krwi upadł komunizm. Nikt sobie takiego scenariusza nie wyobrażał. Cud, Niepokalane Serce Maryi triumfuje.

Pragnę się z wami podzielić też taką radością mojego serca. Kościół, który budowaliśmy na Białorusi, w Baranowiczach został poświęcony przez kard. Kazimierza Świątka 13 października 1996 r., dzisiaj został przez biskupa pińskiego ogłoszony sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej. Był to pierwszy kościół budowany od fundamentów ku czci Matki Bożej Fatimskiej na Wschodzie.

Także katedra w Irkucku, gdzie byłem pierwszym biskupem została poświęcona Niepokalanemu Sercu Matki Bożej, konsekrowana w Roku Jubileuszu 2000. W tym roku 20 sierpnia figura Matki Bożej zostanie koronowana koroną, którą poświęcił św. Jan Paweł II w 7 października 2002 roku. Są to bardzo wymowne znaki. Tych znaków doświadczałem także w czasie budowy jednego i drugiego kościoła, a przede wszystkim w czasie przekazywania orędzia fatimskiego i budowania Kościoła żywego na tamtych terenach. Byłem świadkiem, jak wielu ludzi nawracało się i przychodziło do Boga przez Maryję. Dzisiaj z tych miejsc orędzie fatimskie jest głoszone. Ludzie się nawracają, czynią pokutę i odmawiają różaniec.

Pragnę was zapewnić, że słowa Maryi, „że Jej Niepokalane Serce będzie naszą ucieczką i drogą, która nas zaprowadzi do Boga” sprawdzały się w moim życiu i nadal się sprawdzają. Zachęcam was, niech Niepokalane Serce Maryi będzie dla was ucieczką i drogą, która zaprowadzi was do Boga, a przez was innych ludzi.

5. Uwierzcie w te słowa i stańcie się apostołami orędzia fatimskiego. Maryja nas potrzebuje i to orędzie jest bardziej aktualne i naglące niż kiedykolwiek. Ludzie dzisiaj masowo porzucają wiarę i wypierają się Ewangelii. Wiara słabnie wśród wielu ludzi i szerzy się ateizm oraz ulegamy sekularyzacji. Pierwszy apel Matki Bożej w Fatimie dotyczył właśnie problemu wiary. Wiara jest niezbędna. Potrzebne jest nawrócenie, bo bez nawrócenia, bez odnowy wiary nie można być chrześcijaninem.

Orędzie z Fatimy jest bardzo ważne dla naszej Ojczyzny, dla dzisiejszych społeczeństw, dla naszej diecezji, dla nas wszystkich tutaj żyjących. Maryja wzywa nas do nawrócenia, do pokuty i modlitwy różańcowej.

6. Nasza nadzieja jest w Bogu, w Maryi, w Jej Niepokalanym Sercu, w modlitwie różańcowej. Maryja w tym znaku będzie nawiedzała parafie miasta Ełku oraz niektóre parafie w diecezji. Pragnie spotkać się ze swoimi dziećmi, zobaczyć, dostrzec jak żyjemy, usłyszeć o naszych radościach i trudnościach, problemach, zagrożeniach. Ona niesie orędzie pocieszenia i nadziei.

Ona jako Misjonarka, niesie nam Jezusa i przesłanie Ewangelii. Pyta nas: Czy chcecie ofiarować się Bogu? Mówi do nas: „Nawracajcie się, czyńcie pokutę, odmawiajcie różaniec”. Ona wzywa do zadośćuczynienia za grzechy własne i wszystkich ludzi. Maryja, kieruje prośbę o nabożeństwo do Jej Niepokalanego Serca, które znajduje swój wyraz w poświęceniu się Jej Niepokalanemu Sercu i nabożeństwie pierwszych sobót miesiąca. Wypełniajmy Jej prośbę. Zawierzajmy się Jej Niepokalanemu Sercu i zaangażujmy się w  nabożeństwa pierwszych sobót miesiąca.

Dzisiaj, w 100-lecie objawień w Fatimie, rusza piesza pielgrzymka wzdłuż granic Polski „Różaniec do granic”. Jest to kontynuacja Wielkiej Pokuty. Trzy dniu temu jeden z organizatorów był na rozmowie w tej sprawie. Otóż 7 października wzdłuż granic naszego kraju ma stanąć żywy łańcuch ludzi połączonych za ręce, którzy wspólnie odmówią różaniec. Cała Polska zostanie opasana modlitwą różańcową. Jesteśmy także do tego zaproszeni, bo przecież nasza diecezja graniczy z trzema krajami.

Niech ten Jubileuszowy rok przyniesie obfite owoce. Oto się módlmy dzisiaj i w czasie peregrynacji we wszystkich parafiach ełckich. Niech ta peregrynacja, spotkanie z Maryją, która prowadzi nas do Jezusa, pomoże nam bardziej uwierzyć, że On jest z nami w naszym codziennym życiu i pragnie naszego szczęścia, zbawienia. Niech nam pomoże patrzeć w przyszłość z nadzieją, że pomimo różnych tragedii, zagrożeń naszych czasów ostatnie słowo nie będzie należało do zła, ale do Boga. Zaufajmy Maryi. Zawierzmy się Jej Niepokalanemu Sercu. Żyjmy Jej orędziem. Wypraszajmy pokój dla nas, naszej Ojczyzny i całego świata. Wypełniajmy Jej prośbę, którą kieruje do każdego z nas. A Duch Święty niech nas umacnia na tej drodze. Amen.

Plik do pobrania: 17.05.13 – Homilia- 100 lecie objawien w Fatimie