Niedziela Misyjna: Homilia – Bp Jerzy Mazur SVD

Homilia – Bp Jerzy Mazur SVD

Niedziela Misyjna 22.10.2017 r.

1.Była to Niedziela Misyjna 39 lat temu. Św. Jan Paweł II rozpoczynał swój pontyfikat. W homilii wołał: ”Nie bójcie się! Otwórzcie drzwi Chrystusowi”. Te słowa są dzisiaj nadal aktualne. Dzisiaj również przeżywamy Niedzielę Misyjną. Przeżywamy ją pod hasłem: „Idźcie i głoście”.  Ten dzień – jak w Orędziu papież Franciszek pisze – zwołuje nas wokół osoby Jezusa, „pierwszego i największego głosiciela Ewangelii” (EN, 7), który nieustannie posyła nas na przepowiadanie Ewangelii miłości Boga Ojca w mocy Ducha Świętego”.

Niedziela Misyjna przypomina nam słowa św. Jana Pawła II, że „Nie możemy być spokojni, gdy pomyślimy o milionach naszych braci  i sióstr, tak jak my odkupionych krwią Chrystusa, którzy żyją nieświadomi Bożej miłości” (RMis, 86). Te słowa uwrażliwiają nas na zaangażowanie się w działalność misyjną Kościoła. Misje ad gentes są dziś ważne: ponad pięć miliardów ludzi oczekuje Ewangelii. Wydaje się, że św. Jan Paweł II nadal woła: Odwagi, przestańcie być niezdecydowani!

Potrzebujemy jak Apostołowie wejść do Wieczernika, by tam zostawić strach, lęk i niezdecydowanie a napełnić się radością, nadzieją i odwagą, by z mocą Ducha Swiętego i zdecydowanie iść i głosić, by iść i kochać, by iść i czynić uczniami, by iść i służyć, by iść i opatrywać rany zbolałych. Tę prawdę przypomina nam w drugim czytaniu św. Paweł, że głoszenie Ewangelii nie dokonuje się samym tylko słowem, lecz mocą i działaniem Ducha Swiętego oraz wielką siłą przekonania”.

Dzisiaj nasza myśl i ofiarność biegnie ku Papieskim Dziełom Misyjnym, które są wyrazem troski Ojca świętego i całego Kościoła o misje. We wszystkich kościołach na świecie przeprowadzana jest zbiórka na Fundusz Solidarności Papieskiego Dzieła Rozkrzewiania Wiary. Zebrane środki służą wsparciu młodych Kościołów w różnych projektach misyjnych: budowy kościołów, szkół, szpitali i innych placówek służby zdrowia, studni, domów parafialnych, pomocy najbiedniejszym, głodującym a także formację katechistów i na cele ewangelizacji.

2. Dzisiejsza Ewangelia ukazuje nam Jezusa głoszącego Dobrą Nowinę o zbawieniu i obwieszczanie Królestwa Bożego. On przyszedł na

świat, aby wyzwolić nas z niewoli grzechu, z niewoli zła, aby nas zbawić. A więc głoszenie i ustanowienie Królestwa Bożego są przedmiotem Jego misji. Sam mówił: Na to zostałem posłany (Łk 4,43).

Ale nie wszyscy Go z radością słuchali. Nawet cuda, które czynił niektórych nie przekonały, że On jest Synem Bożym. W dzisiejszej Ewangelii usłyszeliśmy jak Faryzeusze i zwolennicy Heroda chcieli Jezusa skompromitować, podważyć Jego zaufanie, oskarżyć Go i skazać.

 Zadali Jezusowi pytanie: „Czy wolno płacić podatek Cezarowi czy nie?. W tym pytaniu krył się podstęp. Myśleli faryzeusze, że niezależnie jak Jezus odpowie to będzie Go można oskarżyć i skazać.

A Jezus – jak mówi Ewangelia – przejrzał ich przewrotność i rzekł: Czemu wystawiacie Mnie na próbę, obłudnicy?. Pokarzcie Mi monetę podatkową. Przynieśli Mu denara. On ich zapytał: Czyj jest ten obraz i napis. Odpowiedzieli Cezara”. Wtedy Jezus powiedział: ” „Oddajcie więc cezarowi to, co należy do cezara, a Bogu to, co należy do Boga”.

Jezus po mistrzowsku zgasił podstępne pytanie faryzeuszów i zwolenników Heroda. Jezus przeniósł dyskusję na płaszczyznę   relacji człowieka z Bogiem.

3. „Oddajcie Bogu, to co należy do Boga”. Zatrzymajmy się na chwilę nad bardzo istotnym pytaniem: Co Bogu należy się od nas? Do czego On, nasz Stwórca i Zbawca ma prawo?

Kiedy z wiarą patrzymy na człowieka, dostrzegamy w nim „obraz Boży i Boże podobieństwo” (Rdz 1,27), Boże rysy wpisane weń w dziele stworzenia. Na nich zasadza się godność i wielkość każdego z nas. Zostaliśmy stworzeni na obraz Boży i Jego podobieństwo. Bóg ma do nas prawo jako do swego stworzenia, jeszcze bardziej uświadamiamy to sobie, gdy odkryjemy, że w Chrystusie Jezusie jesteśmy Jego dziećmi. „Jeżeli zaś jesteśmy dziećmi, to i dziedzicami: dziedzicami Boga, a współdziedzicami Chrystusa” (Rz 8,17). Na mocy chrztu należymy do Kościoła, który ze swej natury jest misyjny. To również rodzi pewne obowiązki i odpowiedzialność, wyznacza kierunki i styl naszemu życiu.

Oddajemy Bogu to, co do Niego należy, jeżeli idziemy Jego drogą, drogą Jego przykazań, drogą błogosławieństw, drogą wierności, a nade wszystko drogą miłości.

Oddajemy Bogu to, co do Niego należy, jeżeli nasze życie będzie życiem w prawdzie i Prawdą jaką jest Jezus.

Oddajemy Bogu to, co do Niego należy w czasie modlitwy, uczestnicząc na Mszy św., trwając z Nim w komunii.

Oddajemy Bogu to, co do Niego należy, jeżeli wypełniamy Jego słowa, które kieruje do nas: „Idźcie i głoście”, kiedy głosimy Jego Miłość, Jego miłosierdzie, Jego Ewangelię.

4. Dzisiejszy świat potrzebuje nadziei. Tą nadzieją jest Dobra Nowina o zbawieniu. Tą nadzieją jest Jezus Chrystus. Kościół poprzez posługę misjonarzy, w tym 2032 misjonarzy i misjonarek z Polski, kontynuuje misję Jezusa Chrystusa jako Dobrego Pasterza i Miłosiernego Samarytanina.

Wiemy, że misjonarze „oddają Bogu co do Niego należy”. Starają się pozyskiwać cały świat dla Niego. Dzieląc się wiarą, udzielając chrztu świętego i gorliwie głosząc naukę Bożą, prowadzą ludzi do Boga. Odnawiają w  nich obraz Boży i podobieństwo Boże. Budzą nadzieję na lepsze życie poprzez konkretne dzieła miłości.

To jest i nasze powołanie, gdyż wszyscy z mocy chrztu świętego i bierzmowania jesteśmy uczniami-misjonarzami Chrystusa. Oddajmy zatem Bogu, co Boskie starając się zdobywać serca niewierzące i obojętne dla miłości Bożej. Chrystus pozwala nam na różne sposoby wypełnić nasze powołanie misyjne.

Zachęcam zatem i zapraszam wszystkich do włączenia się w misyjny trud Kościoła. Dzieci i młodzież zapraszam do zaangażowania misyjnego w parafiach i szkołach. Cieszy to, że działają w Polsce liczne dziecięce grupy misyjne, które pozwalają najmłodszym odkrywać bogaty świat misji. Cieszy nas również to, że młodzież, zwłaszcza bierzmowana, nie pozostaje obojętna na misyjne zmagania Kościoła. Rozwija się wolontariat misyjny wśród młodych. Poprzez wyjazdy na placówki misyjne, doświadczają oni Kościoła, który głosi Ewangelię i daje świadectwo miłości Chrystusa.

Papież Franciszek w Orędziu powiedział: „Młodzi są nadzieją misji”. Kochani młodzi bądźcie nadzieją naszego Kościoła, bądźcie nadzieją misji. Ewangelizujcie swoimi metodami waszych rówieśników i aż po krańce ziemi. Ogłaszajcie Dobrą Nowinę na cyfrowym kontynencie, na Facebooku. Nie bójcie się! Ewangelizujcie. Jezus was wzywa. Jezus was potrzebuje.

Chorych i starszych proszę o ofiarowanie w intencji misji swych trudów i cierpień. Zwłaszcza w miesiącu październiku ofiarujmy modlitwę różańcową za misje. To również jest ważny sposób uczestnictwa w misji Kościoła. Wszystkich proszę o modlitwę i ofiarność, które pomogą naszym misjonarzom w wypełnieniu ich misji.

Ta Niedziela Misyjna wszystkich nas zachęca do nieustannego wychodzenia. Chodzi o „wyjście z własnej wygody i zdobycie się na odwagę, by dotrzeć do wszystkich peryferii potrzebujących światła Ewangelii” (EG 20). Iść na peryferie,  na miejsca gdzie żyją ludzie, to nie tylko po to, aby głosić Ewangelię, ale zobaczyć, jak ubodzy nią żyją. Jak powiedział kard. Tagle: Ewangelia, którą żyją ubodzy, jest dla mnie cudem, ponieważ ci ludzie, którzy nie mają jedzenia, domu, wykształcenia, umieją kochać, mają prawdziwą nadzieję, umieją się dzielić. To jest Ewangelia, którą się żyje”.

5.W imieniu nas wszystkich pragnę wyrazić wdzięczność misjonarzom i misjonarkom, którzy głoszą Ewangelię aż po krańce ziemi. A w ich imieniu wyrażam wdzięczność wszystkim, którzy wspomagają misje poprzez pomoc duchową i materialną, ofiarowanie swoich cierpień.

Prośmy Ducha Świętego, by umacniał swoją mocą w niesieniu Ewangelii aż po krańce ziemi oraz wspieraniu misji i misjonarzy.

A Maryja niech wstawia się za nami, byśmy mogli zyskać świętą śmiałość poszukiwania nowych dróg, aby do wszystkich dotarł dar zbawienia”.

 

Plik do pobrania:  17.10.22 – Homilia – Niedziela Misyjna.org