Odeszli po nagrodę do Pana

Śp. Ks. Inf. Edmund Szczepan Łagód (02.04.1938 – 10.02.2019)

Ks. Inf. Edmund Szczepan Łagód – s. Szczepana i Leokadii z d. Bolibrzuch; ur. 2 kwietnia 1938 w Wolicy; rodzina rolnicza, wierząca i praktykująca; Chrzest Święty otrzymał dnia 10 lipca 1938 roku w parafii Modliborzyce. Szkoła podstawowa w Wolicy, następnie nauka w Liceum Ogólnokształcącym dla pracujących w Kraśniku – egzamin dojrzałości zdał 7.05.1956 i rok później zgłosił się do Seminarium Duchownego w Lublinie.
W latach 1957-59 kontynuował studia i formację do kapłaństwa w Lubelskim Seminarium Duchownym, a następnie przeniósł się do Olsztyna, gdzie w Seminarium Warmińskim „Hosianum” dopełnił formacji seminaryjnej, i otrzymał wymagane prawem posługi. Święcenia diakonatu alumn Edmund Łagód otrzymał dnia 8 czerwca 1963 z rąk bpa Jana Obłąka, zaś święcenia kapłańskie otrzymał w konkatedrze pw. św. Jakuba w Olsztynie dnia 21 czerwca 1964 r. przez nałożenie rąk bpa Tomasza Wilczyńskiego, Biskupa Olsztyńskiego.

Posługa kapłańska: wikariusz – parafia Młynary (20.07.1964-15.07.1966); Giżycko, św. Brunona (15.07.1966-8.07.1967); Nidzica, św. Wojciecha (8.07.1967-20.07.1970). Administrację parafii Turowo i Szkotowo (20.07.1970-1.07.1980 r.); mianowany administratorem i proboszczem parafii Olecko – była to parafia Podwyższenia Krzyża Św. Ze wzgl. na małą kubaturę kościoła po wcześniejszych staraniach o niezbędne pozwolenia rozpoczęto proces budowy nowego kościoła. Dzięki ofiarności ludzi i staraniom kapłanów, pod przewodnictwem ks. proboszcza Edmunda Łagoda, nowy kościół został wybudowany w latach 1982-1988, zaś w roku 1987 do tego kościoła została przeniesiona siedziba parafii przyjmując tytuł kościoła Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski. Parafia została prawnie erygowana z dniem 15 sierpnia 1987 roku a jej pierwszym proboszczem został ks. Edmund Łagód. Urząd ten pełnił do przejścia na emeryturę – dnia 6 sierpnia 2010 roku.
Posługa proboszczowska była wymagająca, nacechowana ogromnym zapałem duszpasterskim, podejmowanymi i ukończonymi wyzwaniami budowlanymi: budowa kościoła, domu parafialnego, budowa kaplicy w Gordejkach Małych; charakterystyczne były liczne akcje duszpasterskie, zakładane grupy modlitewne, zorganizowanie i przyjęcie do posługi w parafii wspólnoty Sióstr Zakonnych. Ks. Łagód był Asystentem Oddziału Akcji katolickiej przy parafii pw. NMP Królowej Polski w Olecku; Kapelanem Związku Sybiraków; długie lata posługiwał chorym: od 1982 był Kapelanem Szpitala w Olecku, a od roku 2001 Kapelanem Samodzielnego Publicznego Zespołu Zakładów Opieki Długoterminowej w Jaśkach.

Za swoją gorliwą posługę ks. Edmund Łagód otrzymywał kolejno wiele tytułów i odznaczeń: 24 listopada 1986 na prośbę bpa Edmunda Piszcza, administratora apostolskiego diecezji warmińskiej otrzymał od papieża Jana Pawła II tytuł Kapelana Jego Świątobliwości; 7 października 1989 roku Biskup Warmiński Edmund Piszcz mianował ks. Edmunda Łagoda, kanonikiem gremialnym Kapituły Kolegiackiej Sambijskiej a kapituła wybrała go swoim Dziekanem;  26.05.1993 r. – na prośbę bpa Wojciecha Ziemby, Biskupa Ełckiego Stolica Apostolska przyznała ks. Edmundowi Łagodowi tytuł Prałata honorowego Jego Świątobliwości – a dnia 19.06.2004 r. – na prośbę Biskupa Ełckiego, bpa Jerzego Mazura, tytuł Infułata, czyli Protonotariusza Apostolskiego Supra numerum.

Oprócz tego, w strukturach diecezji ełckiej ks. Edmund Łagód był Delegatem Biskupim ds. nauczania i wychowania w Wyższym Seminarium Duchownym w Ełku (1997); przez wiele lat przynależał do Komisji ds. Architektury i sztuki sakralnej diecezji ełckiej; był członkiem synodalnych Komisji: ds. Architektury i sztuki sakralnej oraz Komisji ds. Ekonomicznych I Synodu Diecezji ełckiej; należał do Diecezjalnej Komisji ds. Organistów i muzyki kościelnej oraz do Diecezjalnej Rady Duszpasterskiej; był Przewodniczącym Rady ds. Ekonomicznych Diecezji Ełckiej oraz wchodził w skład Kolegium Konsultorów, Rady Kapłańskiej i Zespołu doradczego Biskupa ełckiego ds. personalnych.

Ostatnie lata swego życia, na emeryturze ks. inf. Edmund Łagód spędził w Olecku, przy parafii, której był pierwszym pasterzem i budowniczym kościoła, posługując w miarę sił duszpastersko jako kapłan, spowiednik i szafarz sakramentów. Ks. inf. Edmund Łagód, doznał rozległego zawału serca i w niedzielę, 10 lutego 2019 roku odszedł po nagrodę do Najwyższego Kapłana. Śp. ks. inf. Edmund Łagód przeżył niespełna 81 lat życia i 55 lat kapłaństwa.

Uroczystości pogrzebowe przy udziale kapłanów diecezji ełckiej, warmińskiej oraz elbląskiej odbyły się w Olecku, kościele pw. NMP Królowej Polski. 14 lutego (czwartek), g. 13.00 – sprawowana była Msza św. pogrzebowa pod przewodnictwem Biskupa Ełckiego, bpa Jerzego Mazura. Homilię głosił kolega kursowy, ks. prof. Władysław Nowak z Olsztyna

Śp. ks. inf. Edmund Łagód został pochowany na cmentarzu parafialnym przy kościele pw. Podwyższenia Krzyża Św. w Olecku

Requiescat in pace                   

         

Śp. Ks. kan. Lech Gardocki (29.09.1950 – 11.02.2019)

Ks. kan. Lech Gardocki, s. Henryka i Władysławy z d. Górska; ur. 17.09.1950 w Szczuczynie; pochodził z rodziny rolniczej; chrzest w parafii Imienia Najświętszej Maryi Panny w Szczuczynie dnia 29 września 1950 r. Do Szkoły Podstawowej uczęszczał w Szczuczynie. W latach 1964-1969 przebywał w Niższym Seminarium Duchownym w Płocku, a po jego ukończeniu wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Łomży. Świadectwo dojrzałości zdobył w Liceum Ogólnokształcącym dla pracujących w Łomży w roku 1972.
Przepisane prawem studia i formację seminaryjną ukończył w Wyższym Seminarium Duchownym w Łomży w latach 1969-1975. Święcenia kapłańskie otrzymał w Katedrze Łomżyńskiej dnia 24 maja 1975 z rąk bpa Mikołaja Sasinowskiego.

Posługa kapłańska: wikariusz -parafia Szczepankowo (25.06.1975-18.06.1977); Bakałarzewo (18.06.1977-17.06.1978); Janówka (17.06.1978-20.06.1981); Małkinia – NSJ (20.06.1981-1.09.1986); Ostrołęka – św. Antoniego (1.09.1986-1.07.1987); Tykocin – Trójcy Przenajświętszej (1.07.1987-1.09.1988); Wysokie Mazowieckie – św. Jana Chrzciciela (1.09.1988-25.1990).

W strukturach diecezjalnych diecezji łomżyńskiej ks. Lech Gardocki należał do Rady Kapłańskiej diecezji łomżyńskiej przez dwie kadencje; był również Dekanalnym duszpasterzem służby zdrowia w dekanacie Kobylin.

Pierwsza samodzielna placówka duszpasterska to parafia Rydzewo – pw. św. Wojciecha. Urząd proboszcza w Rydzewie ks. Lech pełnił od 25 sierpnia 1990 do 25 sierpnia 2000. W czasie trwania tej posługi w roku 1992 nastąpiła zmiana struktur administracyjnych w Kościele w Polsce, i w związku z tym ks. Lech Gardocki stał się kapłanem nowopowstałej diecezji ełckiej. Z dniem 25.08.2000 r. Biskup Ełcki, bp Wojciech Ziemba, mianował ks. Lecha Gardockiego proboszczem parafii pw. Matki Bożej Szkaplerznej w Orzyszu i w tej parafii pasterzował aż do swojej śmierci. Ks. proboszcz Lech Gardocki organizował struktury młodej parafii, dokonał wiele prac remontowo-budowlanych przy kościele i zbudował budynek plebanii. Duszpasterstwo było gorliwe i zróżnicowane; pomimo wieloletniego obciążenia chorobą, widoczna była wytrwałość i determinacja, by posługiwać w parafii.
W strukturach dekanalnych dekanatu Biała Piska ks. Lech pełnił m.in. funkcję Ojca Duchownego kapłanów. W uznaniu zasług i doświadczenia duszpasterskiego, ks. Bp Jerzy Mazur obdarzył ks. Lecha Gardockiego godnością kanonika honorowego Kapituły Kolegiackiej Sejneńsko-Wigierskiej.

Wyczerpany chorobą, po wielokrotnym pobycie w szpitalu śp. ks. kan. Lech Gardocki zmarł 11 lutego 2019 roku, w 69. roku życia i 44. roku kapłaństwa. Uroczystości pogrzebowe odbyły się 15 lutego 2019 roku w Orzyszu i w Szczuczynie; zgromadziły kapłanów diecezji ełckiej, łomżyńskiej i warmińskiej oraz wielu wiernych i mieszkańców Orzysza i innych miejscowości, w których pracował śp. ks. Lech Gardocki.

Requiescat in pace         

 

Śp. Ks. prał. mgr lic. Ryszard Gwiazdowski (1.04.1958-17.02.2019)

Ks. Ryszard Gwiazdowski, s. Mieczysława i Władysławy, z d. Dzięgielewska; ur. 1 kwietnia 1958 r. w Giżycku, ochrzczony w Wydminach dnia 25 maja 1958 roku. Pochodził z rodziny wierzącej, miał rodzeństwo; rodzina zamieszkiwała w Talkach, parafia Zelki.
Szkołę Podstawową ukończył w Talkach, później podjął naukę w ZSE w Giżycku, a następnie w Technikum Elektrycznym. Maturę zdał w roku 1978. Po ukończeniu szkoły podjął pracę zarobkową, odbył zasadniczą służbę wojskową w Ornecie. W roku 1982 złożył podanie o przyjęcie do Warmińskiego Seminarium Duchownego w Olsztynie. Lata formacji seminaryjnej upłynęły spokojnie, miał dobrą opinię wśród kolegów, przełożonych i duszpasterza parafii rodzinnej. Święceń diakonatu udzielił dnia 29 maja 1987 roku, Biskup Pomocniczy Warmiński, Bp Wojciech Ziemba. Rok później, po ukończeniu Seminarium i odbyciu wskazanych praktyk duszpasterskich, dk. Ryszard Gwiazdowski w konkatedrze pw. św. Jakuba w Olsztynie, dnia 11 czerwca 1988 roku otrzymał święcenia kapłańskie z rąk Biskupa Edmunda Piszcza, Administratora Apostolskiego Diecezji Warmińskiej.
Posługa kapłańska: wikariusza – parafia pw. Św. Apostołów Piotra i Pawła w Węgorzewie. Ks. Ryszard dał się poznać jako gorliwy duszpasterz, zaangażowany we wspólnoty, posługiwał jako Kapelan Straży Pożarnej w Węgorzewie.

W roku 1991 z polecenia Biskupa Warmińskiego rozpoczęły się starania o utworzenie w Ełku nowych parafii. Ks. Ryszard Gwiazdowski przyjął zadanie organizowania jednej z nich – z dniem 1 lipca 1991 roku został mianowany pierwszym proboszczem nowo powstałej parafii pw. św. Jana Apostoła i Ewangelisty w Ełku. Oprócz podstawowych struktur organizacyjnych, ks. proboszcz Ryszard Gwiazdowski tworzył wspólnotę parafialną, rozwijał duszpasterstwo, tworzył grupy formacyjne. Z dzieł materialnych, udało się wybudować pierwszą kaplicę z częścią plebanijną oraz salki parafialne.

Po 9 latach posługi proboszczowskiej w Ełku, z dniem 1 lipca 2000 roku Biskup Ełcki, bp Wojciech Ziemba mianował ks. Ryszarda Gwiazdowskiego proboszczem parafii konkatedralnej pw. św. Aleksandra w Suwałkach.

W uznaniu zasług i gorliwości duszpasterskiej Biskup Ełcki, bp Edward Samsel w roku 2002 obdarzył ks. Ryszarda godnością Kanonika Honorowego Sambijskiej Kapituły Konkatedralnej, zaś w roku 2009 Biskup Ełcki, ks. bp Jerzy Mazur włączył ks. kan. Ryszarda Gwiazdowskiego do ścisłego gremium Kapituły, obdarzając godnością Kanonika Gremialnego. W międzyczasie, w roku 2007 na prośbę Biskupa Ełckiego bpa Jerzego Mazura, Stolica Apostolska obdarzyła ks. Ryszarda Gwiazdowskiego godnością Kapelana Honorowego Jego Świątobliwości.

W strukturach dekanalnych i diecezjalnych, ks. prał. Ryszard Gwiazdowski pełnił następujące funkcje: Dekanalny wizytator katechetyczny; Dziekan dekanatu Świętej Rodziny w Ełku; Dziekan dekanatu św. Benedykta i Romualda w Suwałkach; Asystent diecezjalny akcji Katolickiej; Diecezjalny duszpasterz kolejarzy; Diecezjalny Duszpasterz Ludzi Pracy; Członek Rady Kapłańskiej; Członek Diecezjalnej Rady Duszpasterskiej i Komisji ds. Posług i święceń.

Rozmiar pracy proboszczowskiej w Suwałkach i wszechstronność duszpasterstwa zaczęły odbijać się na zdrowiu ks. Ryszarda Gwiazdowskiego. Konieczność zmniejszenia wysiłku duszpasterskiego po przebytym zawale serca spowodowała przeniesienie ks. Ryszarda Gwiazdowskiego na urząd proboszcza parafii pw. św. Teresy z Avila w Wiżajnach z dniem 16 sierpnia 2011 roku. W tej parafii pasterzował do końca swojego życia.

Wyczerpany chorobą, po kilkutygodniowym pobycie w szpitalu, ks. prał. Ryszard Gwiazdowski odszedł po nagrodę do Najwyższego Kapłana dnia 17 lutego 2019 roku, w 61. roku życia i 31. roku kapłaństwa.

Uroczystości pogrzebowe odbyły się w Suwałkach, w kościele konkatedralnym i w Wiżajnach, w kościele parafialnym. W uroczystościach pogrzebowych wzięli udział licznie zgromadzeni kapłani diecezji ełckiej i warmińskiej, oraz rzesze wiernych z Wiżajn, Suwałk i innych miejscowości, w których pracował śp. ks. prał. Ryszard Gwiazdowski.

Reqiuescat in pace

 

Śp. ks. prał. Jerzy Jan Burzik (28.03.1933-23.02.2019)

Ks. Jerzy Jan Burzik, s. Roberta i Marianny z d. Jabłońskich;  ur. 28.03.1933 roku we wsi Popowo, pow. Bargłów; ochrzczony w parafii Rajgród dnia 17.05.1933.

Do roku 1939 mieszkał z rodzicami w Popowie. Z chwilą wybuchu wojny ojciec poszedł do wojska, zaś Jerzy, z mamą i siostrą zostali wywiezieni na Polesie, do miejscowości Lubieszów. Stamtąd udało im się przedostać do krewnych w gminie Turośl. Tam również dotarł ojciec rodziny. W parafii Turośl Jerzy przystąpił do I Komunii św. i Bierzmowania, uczył się początkowo w domu, a od IV klasy, już w Szkole Podstawowej w Kolnie. W roku 1946 gdy rodzina przeniosła się do Wiartla, Jerzy dokończył naukę szkolną w Państwowej Szkole Stopnia Podstawowego i Licealnego w Piszu. W roku 1949 został przyjęty do Małego Seminarium Duchownego Towarzystwa Salezjańskiego w Lądzie, a następnie kontynuował naukę w Niższym Seminarium Duchownym Diecezji Warmińskiej we Fromborku. W roku 1953, po specjalnym egzaminie dojrzałości na kursie wstępnym przy Wyższym Seminarium Duchownym w Olsztynie, umożliwiono Jerzemu Burzikowi rozpoczęcie nauki i formacji do kapłaństwa w Warmińskim Seminarium Duchownym w Olsztynie. Proboszcz parafii zamieszkania w swoich opiniach podkreślał gorliwość i sumienność alumna, który podczas pobytów w domu w Wiartlu, często przychodził do kościoła w Piszu, odległego ok. 9 km.

Po ukończeniu wymaganej prawem okresu formacji duchownej i intelektualnej al. Jerzy Burzik otrzymał świecenia diakonatu dnia 20 grudnia 1958; zaś święcenia kapłańskie otrzymał w Olsztynie 24 maja 1959 z rąk Ks. bpa Tomasza Wilczyńskiego, Biskupa Warmińskiego.

Posługa kapłańska: wikariusz w par. Mrągowo (15.06.1959-25.06.1960); kolejno: Kętrzyn – św. Jerzego (25.06.1960-6.10.1962); Nidzica (6.10.1962-15.07.1964).

W roku 1964 ks. Jerzy Burzik został mianowany administratorem parafii pw. św. Mikołaja w Bażynach k. Ornety (15.07.1964-1.07.1982). Po 8 latach, ks. Jerzy Burzik został mianowany administratorem parafii pw. Wniebowzięcia NMP w Marwałdzie (1.07.1982-1.07.1984), a po niej został posłany jako proboszcz do Okartowa, do parafii pw. Niepokalanego Serca NMP (1.07.1984-1.07.2004). Urząd ten pełnił az do emerytury.

9 września 1989, na prośbę Bpa Edmunda Piszcza Biskupa Warmińskiego Stolica Apostolska obdarzyła ks. Jerzego Burzika godnością Kapelana Jego Świątobliwości.

Po przejściu na emeryturę ks. prał. Jerzy Burzik pozostał w parafii pw. Niepokalanego Serca NMP w Okartowie, w której dotychczas duszpasterzował i w miarę sił udzielał się duszpastersko. W ostatnich miesiącach życia ks. prał. Jerzy Burzik coraz bardziej chorował i potrzebował specjalistycznej opieki. Dnia 23 lutego 2019 roku odszedł po nagrodę do Chrystusa Najwyższego Kapłana.

Uroczystości pogrzebowe przebiegały w następującym porządku: 26 lutego (wtorek), godz. 15.00 – wystawienie trumny z ciałem Kapłana w kościele pw. Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny w Okartowie; godz. 16.00 – Msza św. żałobna z kapłanami dekanatu pw. św. Antoniego Padewskiego w Białej Piskiej.

27 lutego (środa) – czuwanie modlitewne przy Zmarłym Kapłanie; godz. 11:00 – Msza św. pogrzebowa w kościele pw. Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny w Okartowie pod przewodnictwem J. Ek. Ks. Bpa Jerzego Mazura, Biskupa Ełckiego, przy licznym udziale wiernych oraz kapłanów diecezji ełckiej oraz warmińskiej.

 

Ciało Zmarłego Kapłana zostało pochowane na cmentarzu w Okartowie

Ks. Marcin Maczan

Kanclerz Kurii