Pielgrzymka do Wilna „Śladami św. s. Faustyny”

W dniu liturgicznego wspomnienia św. s. Faustyny Kowalskiej i w pierwszą sobotę miesiąca – 5 października 2019 r.grupa pracowników Caritas i pielgrzymów z ełckich parafii wyruszyła do Wilna, w którym to przyszła święta spędziła trzy lata, pracując w kuchni i ogrodzie.

Pielgrzymi, którym towarzyszyli trzej kapłani – ks. Marek Barszczewski, ks. Karol Czaplicki i ks. Ryszard Sawicki – zobaczyli klasztor Zgromadzenia Sióstr Jezusa Miłosiernego oraz miejsce, gdzie mieszkał i posługiwał bł. ks. Michał Sopoćko. W obecnej kaplicy sióstr, wileński malarz Eugeniusz Kazimierowski namalował pierwszy obraz Jezusa Miłosiernego według wskazówek św. s. Faustyny. Konferencję na temat Bożego miłosierdzia wygłosiła nam s. Agnieszka Rutkowska, przełożona domu.

Następnie udaliśmy się w kierunku cmentarza na Rossie, gdzie znajdują się groby wielu wybitnych Polaków oraz mauzoleum Serca Marszałka Józefa Piłsudskiego.

Kolejnym etapem naszego pielgrzymowania była Ostra Brama – najważniejszy symbol Wilna. Tyś świadkiem miłosierdzia mego, na wieki stać będziesz przed tronem moim jako żywy świadek miłosierdzia mego” – te słowa usłyszała s. Faustyna Ko­walska w kwietniu 1935 r., kiedy modliła się w Ostrej Bramie u stóp Matki Bożej Miłosierdzia i obrazu „Jezu ufam Tobie”. W kaplicy Matki Bożej Ostrobramskiej uczestniczyliśmy w Eucharystii sprawowanej w intencji wszystkich pielgrzymów. Stąd udaliśmy się do „perły wileńskiego baroku” – kościoła św. Piotra i Pawła fundacji Michała Kazimierza Paca.

Podczas intensywnego zwiedzania Wilna nie zabrakło czasu na smaczny obiad, podczas którego nabraliśmy sił do dalszego pielgrzymowania. Spróbowaliśmy cepelinów (litewskich kartaczy) i regionalnych dań kuchni litewskiej. Z towarzyszącą nam przewodniczką – p. Lucyną Wojtkiewicz – udaliśmy się na Górę Trzech Krzyży, miejsca męczeństwa franciszkanów za czasów Olgierda. Rozciąga się stąd piękny widok na panoramę miasta.

Ruszyliśmy dalej w kierunku dawnego Domu Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia, gdzie mieszkała i posługiwała św. s. Faustyna. Znaleźliśmy się tu w Godzinie Miłosierdzia i mieliśmy możliwość modlić się w tym szczególnym miejscu koronką do Bożego Miłosierdzia.

Z „Domku św. s. Faustyny” na Antokolu udaliśmy się do wileńskiej katedry pw. św. Stanisława i Władysława zbudowanej w stylu klasycystycznym. Przewodniczka sporo czasu poświęciła tu na przybliżenie nam postaci św. Kazimierza Królewicza, którego relikwie znajdują się w poświęconej mu kaplicy.

Stąd powędrowaliśmy pieszo, aby podziwiać zabytki Starego Miasta, m.in. Pomnik Giedymina, Uniwersytet Wileński, Zakątek Gotycki, Pałac Prezydencki, Ratusz. Na krótką modlitwę zatrzymaliśmy się w Sanktuarium Miłosierdzia Bożego, gdzie znajduje się obecnie obraz Jezusa Miłosiernego z podpisem „Jezu, ufam Tobie”.

Warto nadmienić, że Wilno nazywane jest miastem miłosierdzia. Tu znajduje się przecież Ostra Brama z obrazem Matki Bożej Miłosierdzia oraz sanktuarium Bożego Miłosierdzia, a w nim pierwszy obraz Jezusa Miłosiernego. To właśnie w Wilnie Pan Jezus podyktował s. Faustynie Koronkę do Bożego Miłosierdzia (13-14 września 1935 r.), wyraził życzenie powstania nowego zgromadzenia (maj 1935 r.), tu św. s. Faustyna poznała swojego przyszłego spowiednika i kierownika – bł. ks. Michała Sopoćkę (czerwiec 1933 r.). Tu został namalowany (1934 r.), a następnie wystawiony w Ostrej Bramie (26-28 kwietnia 1935 r.) pierwszy obraz Jezusa Miłosiernego. Tu też s. Faustyna zaczęła pisać swój „Dzienniczek”, wielkie dzieło mistyczne. Wilno było dla Sekretarki Bożego Miłosierdzia bardzo ważnym miastem, gdyż znalazły realizację jak dotąd niespełnione życzenia Pana Jezusa.

Nasze pielgrzymowanie z pewnością przyniesie obfite dary duchowe. Było także okazją do refleksji nad tym, jak nieść Miłosierdzie Boże współczesnemu światu. Dziękujemy wszystkim uczestnikom pielgrzymki za ich otwartość i radość serca, a Panu Bogu dziękujemy za wspaniałą pogodę i za ten wspólny czas modlitwy.