Rozpoczęcie peregrynacji relikwii św. Stanisława Kostki w diecezji ełckiej

Mszą Świętą z udziałem młodzieży, w parafii Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Sejnach rozpoczęła się peregrynacja relikwii św. Stanisława Kostki w diecezji ełckiej. Od 11 marca relikwie odwiedzą wszystkie parafie  na terenie diecezji. Peregrynacja zakończy się 16 czerwca.

W uroczystej procesji wniesiono relikwie, wraz z figurą św. Stanisława. Powitała je młodzież z parafialnego oddziału KSM, która krótką informacją przybliżyła zabranym życiorys świętego. Po zakończonej Mszy Świętej zebrani w kościele zawierzali Bogu, przez ręce św. Stanisława Kostki,  młodzież i osoby za nią odpowiedzialne. Ze św. Stanisławem, obecnym w postaci relikwii spotkają się także uczniowie szkół z terenu parafii. Następnie relikwie przekazane zostaną do parafii Puńsk.

Pomysł peregrynacji relikwii w diecezji ełckiej zrodził się wraz z rokiem św. Stanisława Kostki, który obchodzimy w Kościele Katolickim. „Czas peregrynacji to też czas intensywnej modlitwy młodzieży i za młodzież, która tak bardzo jest potrzebna a peregrynacja jest dobrym czasem na to, aby poznać św. Stanisława i przez Jego ręce wypraszać potrzebne łaski” – zachęca ks. Łukasz Różycki, Diecezjalny Duszpasterz Młodzieży.

Kapłan stawiając Świętego za wzór dla młodych osób mówił, że „dzięki zaufaniu Bogu i determinacji z tego wypływającej, św. Stanisław Kostka trwał wiernie na drodze, jaką przygotował mu Bóg. Każdy z nas może czerpać z Jego życia wiele dla siebie”.

Chociaż od śmierci św. Stanisława Kostki minęło już 450 lat, to Kościół daje nam możliwość spotkanie z tym świętym w jego relikwiach. To także  zachęta do pogłębiania życia religijnego. „Oddając cześć relikwiom przez ucałowanie mamy kontakt z cząstką ciała osoby świętej czy błogosławionej. Kiedy podchodzimy do tego z wiarą, Bóg udziela nam za jego pośrednictwem swoich łask” – mówi Monika Zubowicz, prezes KSM Diecezji Ełckiej.

Rok 2018 jest szczególnie związany z osobą św. Stanisława Kostki. Historia jego życia pokazuje, że idąc za głosem Boga możemy pokonać wszystkie trudności.

Peregrynacja relikwii św. Stanisława Kostki potrwa w Diecezji Ełckiej do 16 czerwca.

Św. Stanisław Kostka

Urodzony w 1550 roku Rostkowie na Mazowszu, Stanisław Kostka to  chłopiec bardzo wrażliwy. W jego obecności zarządzano umiar w żartach, gdyż nad wyraz moce słowa mogły doprowadzić młodego Kostkę do omdlenia. Rodzice zadbali o odpowiednie wychowanie młodych Kostków. Wraz  z rodzeństwem, bratem i dwiema siostrami, mieli ono solidne wychowanie, bogate w poznanie reguł wiary katolickiej, a także otwarte na rozwijanie takich cnót jak pobożność, skromność czy uczciwość. Do 14 roku życia nad wychowanie św. Stanisława czuwali rodzice. Po tym czasie młody Kostka rozpoczął, wraz ze swoim bratem Pawłem, studia u jezuitów w Wiedniu. Choć początkowa nauka nie szła mu najlepiej, po kilku latach należał już do grona najlepszych uczniów. Czas pobytu w szkole to dla Stanisława ogrom pracy nad rozwojem życia duchowego. Jego praktyki pokutne budziły sprzeciw kolegów i brata, co jednak nie zatrzymało go na tej drodze.  Bogate życie wewnętrzne,  wytężona nauka i praktyki pokutne tak bardzo osłabiły organizm chłopca, że bliski był śmierci. W grudniu 1565 r., nie mogąc otrzymać Wiatyku prosił o Niego św. Barbarę, która w towarzystwie Aniołów zadośćuczyniła Jego prośbie W chorobie nawiedziła go także Matka Najświętsza, która poleciła mu wstąpienie do Towarzystwa Jezusowego. Jego rodzice mieli już plany co do Jego przyszłości, więc realizacja tego nakazu nie była łatwa do wykonania. Mimo przeciwności ostatecznie Stanisław Kostka zostaje przyjęty do Jezuitów, gdzie służył poprzez prace fizyczne, które sprawiały mu trudność. Po pewnym czasie udaje się do Rzymu, gdzie zostaje przyjęty do nowicjatu. Tam złożył śluby zakonne, mając 18 lat. 10 sierpnia, mając pewność, że jego ziemska wędrówka dobiega końca, św. Stanisław pisze list do Matki Bożej, w którym prosi o łaskę śmierci w dzień Wniebowzięcia NMP. Tak się też staje. Chłopak umiera 15 sierpnia 1568 roku.