Spotkanie z misjonarzem z Abakanu

Niezwykłe spotkanie z misją w Abakanie

W poniedziałek 5 marca 2018 r. na zaproszenie opiekuna i wolontariuszy Szkolnego Koła Caritas przy Zespole Szkół nr 2 im. K.K. Baczyńskiego w Ełku gościliśmy w naszej szkole ks. Tomasza Różańskiego, kapłana diecezji ełckiej, misjonarza posługującego w dalekiej, syberyjskiej ziemi. Ks. Tomasz jest nam wyjątkowo bliski, gdyż dwa lata pracował w naszej szkole jako katecheta. Wraz z ks. Radosławem Kwarcińskim prowadzą pracę duszpasterską w Abakanie, stolicy republiki Chakasji, w diecezji św. Józefa w Irkucku nad Bajkałem. Teren parafii obsługiwanej przez księży z naszej diecezji jest porównywalny do wielkości Polski, a katolicy to głównie Polacy.

Syberia, bo tam mieszka i pracuje nasz Gość, to ziemia, gdzie przez większą część roku panuje sroga zima i tak też jest w sercach mieszkańców, którym przez długie lata wmawiano, że Boga nie ma, że to człowiek sam o sobie decyduje.

To zupełnie inne realia niż te w Polsce, gdzie kościoły są pełne wiernych, a ludzie garną się do Boga. Tam, w dalekiej Rosji, nie ma dużego zainteresowania wiarą. Parafie są rozległe, kapłani pokonują kilkaset-kilometrowe odległości, by dotrzeć do wiosek, gdzie w kaplicach, którymi są prowizoryczne budynki, na mszach św. obecnych jest kilkadziesiąt, kilkanaście, a nierzadko tylko kilka osób.

Chcę pomóc im odnaleźć drogę do Boga – mówił nam ks. Tomasz i podkreślał, że Syberia to nie ewangelizacja – to przygotowywanie ziemi pod zasiew Słowa Bożego. Trudna i ciężka  praca, spotkania z drugim człowiekiem, któremu często nie da się wielu rzeczy wyjaśnić, ale który bardzo często szuka sensu własnego życia. I może właśnie dlatego, pomimo że klimat tam srogi, katolików mało, a życie ciężkie, misjonarze chcą tam być, pracować, odnajdywać zagubionych i prowadzić ich do Boga. Chcą w tych niesprzyjających warunkach katechizować. I podobnie jak  ks. Tomasz  powtarzają – To jest moje powołanie, to moje miejsce na ziemi.

Nasz Gość wspominał o serdeczności ludzi wierzących i niewierzących, ich pomocy, szacunku, jakim darzą osoby duchowne, prośbach o błogosławieństwo, rozmowach na ulicy z przypadkowo spotkanymi ludźmi. Opowiadał też o pięknie srogiej Syberii i przyznał, że gdyby nie życzliwość  spotkanych  ludzi, trudno byłoby tam żyć.

Nowy kościół, niedawno konsekrowany, stał się mieszkaniem dla posługujących tam kapłanów: ks. Radosława – proboszcza oraz ks. Tomasza. Księża prowadzą  spotkania na tematy wiary dla niewierzących i tych, którzy utracili kontakt z Kościołem, katechizują, spowiadają i sprawują msze św. Wykorzystują przypadkowe spotkania do rozmów z ludźmi. To takie sytuacje stwarzane nam przez Boga – mówił ks. Tomasz. Nie jest to „duszpasterstwo masowe”, bo większość ludzi nie czuje potrzeby Boga. Jednak ci, którzy odnajdują związek z Panem Bogiem, starają się żyć inaczej. Bo prawdziwym problemem w głoszeniu Ewangelii tamtejszym ludziom jest brak u nich korzeni wiary. Dlatego, jeśli zdarzają się nawrócenia, są to wydarzenia cudowne.

Dziękujemy za to piękne  doświadczenie wielkopostne. Czas, który pozwolił zatrzymać się na chwilę  i zastanowić nad naszą wiarą, naszą relacją z Bogiem i drugim człowiekiem.

Hanna Gutowska

Opiekun Szkolnego Koła Caritas im. Królowej Jadwigi

przy Zespole Szkół nr 2 im. K.K. Baczyńskiego w Ełku