Uroczystości odsłonięcia i poświęcenia tablicy Anny Walentynowicz

Tablica upamiętniająca współzałożycielkę Wolnych Związków Zawodowych i „Solidarności” Annę Walentynowicz została dziś odsłonięta i poświęcona przy konkatedrze w Gołdapi.

Uroczystość przygotowana przez gdański i białostocki oddziały Instytutu Pamięci Narodowej jest częścią obchodów ustanowionego przez Sejm Roku Anny Walentynowicz. Legenda „Solidarności” była więziona w ośrodku odosobnienia dla kobiet w Gołdapi od stycznia do marca 1982 r.

Gołdapskie obchody rozpoczęły się w piątek o godz. 11.00 Mszą św. w konkatedrze p.w. Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła. Poświęcenia tablicy dokonał proboszcz Ks. kan. dr Andrzej Jaśko.

Anna Walentynowicz brała udział w antykomunistycznych protestach robotniczych w Trójmieście i w strajku w Stoczni Gdańskiej w 1970 r. Od 1978 r., działając w Wolnych Związkach Zawodowych Wybrzeża, udostępniała mieszkanie jako punkt kontaktowy, redagowała i kolportowała niezależne pismo „Robotnik Wybrzeża” oraz współorganizowała obchody rocznic Grudnia’70 i kultywowała pamięć ofiar komunistycznego mordu na robotnikach. Była prześladowana i wielokrotnie zatrzymywana na 48 godzin. W sierpniu 1980 r. Walentynowicz została zwolniona z pracy. Stało się to bezpośrednią przyczyną wybuchu 14 sierpnia strajku w Stoczni Gdańskiej, który zapoczątkował powstanie NSZZ „Solidarność”. Pierwszym postulatem protestujących było przywrócenie jej do pracy. Po wprowadzeniu stanu wojennego w grudniu 1981 r. Walentynowicz była internowana najpierw w Fordonie, a następnie w Gołdapi. W marcu 1983 r. stanęła przed sądem w Grudziądzu, oskarżona o organizowanie strajku w grudniu 1981 r. Skazano ją na 1,5 roku pozbawienia wolności w zawieszeniu. W grudniu 1983 r. ponownie aresztowano ją przy próbie wmurowania tablicy, upamiętniającej górników kopalni Wujek. Z więzienia w Lublińcu została zwolniona w kwietniu następnego roku ze względu na zły stan zdrowia. Walentynowicz była również inicjatorką protestu głodowego po zabójstwie ks. Jerzego Popiełuszki, przeprowadzonego od 18 lutego 1985 r. do 31 sierpnia 1986 r. w Krakowie. W 2006 r. otrzymała Order Orła Białego. Zginęła 10 kwietnia 2010 r. w katastrofie Tu-154M pod Smoleńskiem. Była w polskiej delegacji udającej się na uroczystości z okazji 70. rocznicy zbrodni katyńskiej.