Wydarzenia

sobota, 17 grudnia 2011 21:36 Wpisany przez Monika R

„Noc konfesjonałów” w parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa 16 grudnia zgromadziła pełen kościół młodych i poszukujących. Księża z suwalskich parafii zaangażowali się w tę nietypową akcję. To nabożeństwo pokutne chciejmy przeżyć jako nasze nawrócenie, powrót do źródeł. Pozwólmy na nowo zająć Panu Bogu pierwsze miejsce w naszym życiu - mówił proboszcz parafii, ks. Jarema Sykulski.

Mszy św. rekolekcyjnej o 20.30 przewodniczył ks. proboszcz. Zachęcał młodzież do pogłębionej refleksji nad warunkami spowiedzi, aby mogli rzeczywiście doświadczyć miłości miłosiernej. Po Eucharystii swoim świadectwem nawrócenia i przylgnięcia do Jezusa dzielili się młodzi ze wspólnoty „Przymierze Miłosierdzia” z Białegostoku. Mariusz, Piotr, Jacek i Mateusz do Suwałk przybyli, aby mówić o Chrystusie, zwłaszcza o Bożym Miłosierdziu, którego doświadczyli w spotkaniu z Panem i Zbawicielem. W ciągu dnia ewangelizowali w szkołach i na ulicach Suwałk.

"Noc konfesjonałów" w Suwałkach trwała do późnych godzin nocnych, bez ograniczenia czasowego. Ekipa ewangelizatorów zaprezentowała wspólnotę "Przymierze Miłosierdzia", którą założyli misjonarzy o. Henrique Porcu i o. Antonello Cadeddu oraz misjonarkę Marię Paolę z Sao Paulo. Głównym charyzmatem wspólnoty jest głoszenie Bożego Miłosierdzia wśród potrzebujących go, zwłaszcza prostytutek, bezdomnych, uzależnionych, skrzywdzonych, ludzi stosujących przemoc. Piotr, opowiedział poruszające świadectwo historii swego życia i osobistego nawrócenia, gdy spotkanie z Miłosiernym Ojcem w sakramencie spowiedzi całkowicie odmieniło jego życie. Podkreślał, jak cennym darem okazała się w jego przypadku ofiarna modlitwa różańcowa matki. Wierzę, jestem pewien, że to jej modlitwa uratowała mnie. Doszedłem w swoim życiu do takiej sytuacji, że nie chciałem już żyć. Musiałem się ukrywać… I kiedy myślałem jak popełnić samobójstwo, dosłownie w jednej chwili poczułem, że muszę iść do spowiedzi. Jakby mnie ktoś pchał do kościoła. Nie pamiętałem żadnych modlitw, od I Komunii św. nie spowiadałem się, nie wiedziałem jak to będzie. Ukrywając się dotarłem do kościoła. Wchodzę do konfesjonału i mówię księdzu, że chcę wyznać swoje grzechy. Nie znałem pięciu warunków sakramentu pokuty, ale moja spowiedź była szczera. Po wyznaniu grzechów zapadła cisza i ksiądz spytał mnie o imię. Po czym powiedział: Piotrze całe niebo raduje się Twoim szczęściem. No to ja sobie pomyślałem, co mnie jakieś tam niebo, skoro tu na ziemi mam piekło. Postanowiłem w sobie, że przemilczę swoje wzburzenie. Widzę, że kończy się spowiedź. Kiedy kapłan powiedział: Odpuszczają ci się twoje grzechy w imię Ojca, Syna i Ducha Św. rozpłakałem się jak nigdy dotąd. Poczułem się małym Piotrusiem, który gdzieś się zakopał w swoim sercu, został przywalony tonami brudu spod którego wyciągnął mnie Jezus i oczyścił. Doświadczyłem łaski nawrócenia. Moją siłą jest Jezus – opowiadał Piotrek.

Każdy z ewangelizatorów dzielił się swoimi doświadczeniami poszukiwania szczęścia w życiu. Jacek zwrócił uwagę, jak mylnie jako młody chłopak rozumiał wolność. Uwierzył w to co czytał na stronach Internetowych, oglądał w TV, miał pewność, że w reklamowanych „dobrach” znajdzie szczęście. Przez swoje wybory wszedł w świat przestępczy, narkotyki. Dopiero doświadczenie miłosierdzia pozwoliło doświadczyć prawdziwej wolności. – mówił Jacek. Przez cały czas ewangelizatorzy modlili się o dar dobrej spowiedzi dla uczestników spotkania. Zachęcali do skorzystania z możliwości uwolnienia swoich sumień od ciężaru grzechów i nieprawości, bo to jest jedyna droga do wolności, do szczęścia.

Monika R