XVIII Dzień Papieski w Piszu

Kolejny raz mieszkańcy Pisza mieli świetną okazję, by uczestniczyć w wieczorze poświęconym św. Janowi Pawłowi II. W tym roku, tematem Dnia Papieskiego było ojcostwo. Niewątpliwie wieczór nabrał jeszcze większego uroku dzięki dzieciom i młodzieży piskich szkół podstawowych oraz ponadpodstawowych. Najmłodsi aktorzy mieli nawet po 5,6 lat. Spotkanie z Ojcem Świętym rozpoczęliśmy od spotkania z Bogiem Ojcem. Centralnym punktem była Eucharystia, podczas której dziękowaliśmy Bogu za dar św. Jana Pawła II oraz obchodziliśmy 20 lecie nadania Szkole Podstawowej nr 4 im. Jana Pawła II. Ważnym i pięknym momentem Mszy św. był akt zawierzenia rodzin pod opiekę św. Jana Pawła II, którego dokonał ojciec rodziny.

Nadszedł w końcu czas by oddać głos dzieciom i młodzieży, którzy przecież byli tak bliscy Ojcu Świętemu Janowi Pawłowi II. Część artystyczno-muzyczna, która odbyła się w Piskim Domu Kultury, była podzielona na trzy etapy życia Karola Wojtyły. By ukazać ważność ojca w życiu każdej rodziny.

Pierwszym etapem zaprezentowanym przez Szkołę Katolicką im. Kardynała Stefana Wyszyńskiego, było dzieciństwo Karola. Bardzo istotną rolę w wychowaniu, kształtowaniu postawy patriotycznej oraz wartości ma w życiu każdego dziecka tata. Tak również było w życiu Karola Wojtyły. Młodzież przedstawiła wypowiedzi, już Jana Pawła II, jakie znaczenie w jego życiu miał ojciec. Zostały podkreślone słowa papieża, a zarazem piękno prawdziwego świadectwa modlitwy, troski, patriotyzmu, oddania rodzinie i Bogu, walka o wartości, które ukazał mu jego ojciec.

Kolejnym etapem życia Karola Wojtyły, był już czas wybrania na Stolicę Apostolską. Kiedy Wojtyła zostaje posłany by stać się Ojcem Narodów. Dzięki młodzieży I Liceum Ogólnokształcącego im. Bojowników o Polskość Mazur, uczestnicy mieli okazję by usłyszeć dialog pomiędzy młodzieżą na temat: kto to jest prawdziwy ojciec oraz jakie powinien mieć cechy? Ukazali, że nie tylko jest to wieź biologiczna ale coś więcej, wspólna relacja z dzieckiem, miłość do dziecka, opieka oraz troska. Zwieńczeniem występu było ukazanie Jana Pawła II jako Ojca Narodów, jego oddanie drugiemu człowiekowi – poprzez liczne pielgrzymki do różnych zakątków świata, troska o najuboższych  i chorych, ukazywanie godności i miłości osoby.

Nadszedł czas na najmłodszych. Ostatni etap, chyba najbardziej wzruszający – odejście do Boga Ojca, naszego rodaka Jana Pawła II, ale zarazem bardzo radosny i emocjonujący. Stało się to dzięki najmniejszym dzieciom ze Szkoły Podstawowej nr 4 im. Jana Pawła II. Dzieci zadawały pytania Ojcu Świętemu na przeróżne tematy. Jedne dotyczyły osobistego życia papieża, jak na przykład: „czy Ojciec Święty miał dużo kolegów i koleżanek w szkole? Czy pomimo podeszłego wieku pamięta coś z przedstawienia w którym brał udział? Co robił po maturze?” Padło nawet pytanie; „Czy byłeś w Piszu?”. Nie zabrakło również pytań bardzo poważnych. Wśród nich były: „Jak nadal mamy troszczyć się o Ojczyznę, aby na nowo jej nie utracić jak kiedyś.” Młodzież prosiła Jana Pawła II o to by przypomniał rodzinom  „czym jest prawdziwe ojcostwo, małżeństwo, miłość.” Najmłodsi ukazali również swoje talenty taneczne oraz wokalne. Wśród nich najmłodsi piosenkarze: Julian i Zosia w wykonaniu utworu „Mój mały dom”, mali tancerze zaprezentowali tradycyjny taniec „Krakowiak” oraz „Przybyli ułani” – nawiązując do 100 rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości.

Na koniec spotkania głos zabrali zaproszeni goście: Poseł na Sejm Pan Jerzy Małecki, Pani Anna Maksimowicz Dyrektor Szkoły Podstawowej nr 4 im. Jana Pawła II oraz Dziekan ks. Andrzej Zienkiewicz. Wszyscy oni wyrazili swoją radość z możliwości uczestniczenia w tak wspaniałym wieczorze oraz zafascynowanie postawą Ojca Świętego, dziękując mu za to, że stał się ojcem nas wszystkich. Tradycyjnie został odśpiewany Apel Jasnogórski oraz modlitwa w intencji rodzin – a w sposób szczególny ojców. Nie zabrakło również „Barki” – w tym roku wykonali ją uczniowie Szkoły Podstawowej nr 4, którzy należą do Zespołu Pieśni i Tańca Ziemi Piskiej, którzy wystąpili w tradycyjnych strojach ludowych. Pytanie zadane przez dzieci: „Co Ojciec Święty robił po maturze?”- odpowiedź: „Po maturze chodziliśmy na kremówki”… tego nie zabrakło również i w Piszu. Dzieci, młodzież, nauczyciele, dyrektorzy, rodzicie, dziadkowie, księża – wszyscy poszli na kremówki.