W uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny, 8 grudnia, podobnie jak w zeszłym roku, w parafii pw. NMP Królowej Apostołów w Ełku, odśpiewany został Akatyst ku czci Bogurodzicy. To wyjątkowe nabożeństwo przygotowali parafianie wraz z duszpasterzami. Nabożeństwu oraz Mszy św. przewodniczył bp Jerzy Mazur, Biskup Ełcki. Wiernych powitał proboszcz parafii, ks. kan. Jerzy Galiński.
Bp Mazur po rozpoczęciu Mszy św. wyraził wdzięczność parafianom za wspólną modlitwę, podkreślając, że to właśnie w parafii pw. NMP Królowej Apostołów od 27 lat istnieje Kaplica Wieczystej Adoracji.
W homilii ordynariusz ełcki odwołał się do trwających w parafii rekolekcji, które są okazją, do zatrzymania się: „W tym zatrzymaniu dostrzeżemy zło, grzech, w tym zatrzymaniu dostrzeżemy bożki, które nas oddalają od Boga. W tym zatrzymaniu dostrzeżemy brak pojednania, przebaczenia, kiedy stajemy w prawdzie. Ale w tym zatrzymaniu powinniśmy dostrzec miłość Boga, Boże Miłosierdzie. W tym zatrzymaniu powinniśmy dostrzec, że Bóg nas miłuje, Bóg nas kocha, że Bóg pragnie naszego zbawienia. W tym zatrzymaniu powinniśmy sobie uświadomić, jaki jest cel naszego życia, tu, na ziemi. Celem naszego życia jest zbawienie, życie wieczne, Boże Królestwo, Niebo. I tego pragnie Bóg, który mnie kocha”.
Bp Jerzy odwołał się do liturgii Słowa: „W dzisiejszą uroczystość patrzymy na jedną Ewę, przez którą wszedł grzech na świat i patrzymy na drugą Ewę, na Maryję, przez którą przyszło Zbawienie i Odkupienie świata, odkupienie ludzkości. Maryja dzisiaj staje przed nami, jako Niepokalanie Poczęta. Czego możemy uczyć się od Maryi? Przede wszystkim słuchania Słowa, które Bóg mówi do nas, tak, jak mówił do Niej, a Ona słuchała”.
„Dzisiaj, jako uczniowie-misjonarze, bo przeżywamy ten rok duszpasterski pod tym hasłem, na chrzcie, kiedy grzech pierworodny został zmazany, staliśmy się uczniami-misjonarzami. Uczniami, bo przyjęliśmy wiarę, misjonarzami, bo winniśmy się dzielić tą wiarą z innymi, do których Bóg nas posyła” – dodał bp Mazur.
Bp Jerzy odwołał się również do trwającego Kongresu Eucharystycznego Diecezji Ełckiej: „Na tej drodze do świętości, jakże ważna jest Eucharystia, adoracja. Widząc dwa lata temu, jak ludzie zatracili wartość Eucharystii, rozpoczęliśmy odnowę w diecezji ełckiej poprzez Eucharystię. Aby w pierwszej kolejności umocniła się wiara w realną, rzeczywistą obecność Jezusa Chrystusa pod postacią chleba i wina. Bo wielu zatraciło tę świadomość. Ale także aby zrodziło się jeszcze większe pragnienie przyjmowania Chrystusa w Komunii św. Bo kiedy będzie to pragnienie, to wtedy zwiększy się frekwencja na Mszach św., bo przyjdą, aby przyjąć Chrystusa. Ale aby było pragnienie, potrzebna jest mocna wiara i o to módlcie się tutaj”.
Na zakończenie bp Mazur zwrócił się do wiernych: „Dzielcie się tą radością spotkania się z Chrystusem w czasie Eucharystii. Dzielcie się pięknem tego spotkania z innymi, tego świadectwa dzisiaj potrzeba. A to jest bycie misjonarzem. W tym dzisiejszym świecie, który jest pełen grzechu, nienawiści, obojętności, mocą Ducha Świętego mamy głosić Dobrą Nowinę o życiu wiecznym i o Jezusie Chrystusie, który przyszedł na świat, aby nas zbawić”.
W tym roku Akatyst ku czci Matki Bożej był odśpiewany w parafii pw. NMP Królowej Apostołów drugi rok z rzędu, a do tej tradycji przyłącza się coraz więcej parafii diecezji ełckiej.
Historia ,, Akatystu”
Od początku chrześcijanie na różne sposoby czcili Matkę Bożą. Kult ten, szczególnie w Bizancjum, znajdował swój wyraz w liturgii. Jednym z najwspanialszych dowodów miłości, jaką otaczano Matkę Pana, jest hymn ku czci Bogurodzicy – „Akathistos”. Współcześnie historycy przypisują jego autorstwo pochodzącemu z Syrii diakonowi, św. Romanowi Pieśniarzowi, archiwiście i zakrystianowi kościoła Hagia Sophia. Przebywał on w Konstantynopolu. Greckie słowo „akathistos” oznacza „hymn śpiewany na stojąco”. W ten sposób Akatyst po raz pierwszy został wykonany 7 sierpnia 626 r., gdy dzięki opiece Bogurodzicy Konstantynopol został uratowany przed atakiem pogańskich Awarów. Akatyst ku czci Bogurodzicy, znany nam obecnie, został poprzedzony 12-strofową pieśnią dedykacyjną. Jest to utwór poetycki o specyficznej konstrukcji. Składa się z dwudziestu czterech zwrotek, rozpoczynających się od kolejnych liter alfabetu greckiego. Na przemian przeplatają się teksty maryjne i chrystologiczne. Każda strofa zaczyna się od zapowiedzi wydarzenia lub tajemnicy, którą rozważamy w kolejnych wezwaniach.
WT
