Dwa dni łaski, wspólnoty i radości

Minione dni pozostaną w naszej parafialnej pamięci jako czas szczególny — pełen modlitwy, spotkania, wzruszeń i pięknego doświadczenia wspólnoty. Były to dwa dni, w których mogliśmy bardzo wyraźnie zobaczyć, że Kościół żyje wtedy, gdy ludzie gromadzą się wokół Jezusa, gdy razem się modlą, słuchają Słowa Bożego, świadczą o wierze i z prostą radością są ze sobą.

Statio rejonu augustowskiego

W sobotę, 18 kwietnia 2026 roku, nasza parafia Matki Bożej Anielskiej w Lipsku miała radość uczestniczyć w Statio rejonu augustowskiego w bazylice Najświętszego Serca Jezusowego w Augustowie. Był to piękny czas modlitwy, umocnienia i wspólnego przeżywania wiary w szerszej wspólnocie Kościoła.

W sposób szczególny zapadło nam w serce świadectwo Wojtka z naszej parafii, który podzielił się swoim doświadczeniem spotkania z Jezusem Eucharystycznym i opowiedział, jak Eucharystia stała się centrum jego codzienności. Takie świadectwa mają niezwykłą moc — pokazują, że wiara nie jest teorią, ale życiem, które naprawdę może się przemieniać pod wpływem obecności Boga. Dla wszystkich uczestników był to czas, który umocnił serca, odnowił ducha i przypomniał, że Jezus naprawdę jest pośród swojego ludu.

Statio Parafialne w Lipsku

Następnego dnia, w niedzielę, przeżywaliśmy w naszej parafii Statio Parafialne. Rozpoczęliśmy o godzinie 11.00 wspólnym przywitaniem, katechezą, adoracją Najświętszego Sakramentu oraz modlitwą różańcową, prowadzonymi przez przedstawicieli różnych wspólnot parafialnych. Już ten początek pokazał, jak wielkim darem jest żywa parafia — różnorodna, a zarazem zjednoczona wokół Chrystusa.

Centralnym punktem dnia była uroczysta Eucharystia o godzinie 12.00, w którą pięknie włączyły się wspólnoty naszej parafii. To właśnie przy ołtarzu najmocniej odczuwaliśmy, że wszystko, co tworzymy jako wspólnota, ma swoje źródło i sens w Jezusie obecnym w Najświętszym Sakramencie. Zwieńczeniem liturgii była procesja eucharystyczna, będąca publicznym wyznaniem naszej wiary i miłości do Chrystusa.

Radość wspólnoty, która trwa także po liturgii

Po zakończeniu uroczystości odbyła się agapa — czas spotkania, rozmów, życzliwości i bycia razem. Był to moment prosty, a zarazem bardzo piękny. Po modlitwie można było jeszcze pobyć ze sobą, ucieszyć się wzajemną obecnością i przedłużyć świętowanie tego wyjątkowego dnia. Wspólnota przecież buduje się nie tylko w świątyni, ale także przy wspólnym stole, w serdecznym słowie, w uśmiechu i w czasie ofiarowanym drugiemu człowiekowi.

Wielką radością były również wydarzenia towarzyszące. Odbył się II Bieg ku czci błogosławionej Marianny Biernackiej, w którym uczestniczyło około stu osób – więcej niż w roku poprzednim. Ten wzrost frekwencji stał się pięknym znakiem, że inicjatywa rozwija się i gromadzi coraz więcej osób. Był to nie tylko czas sportowej rywalizacji, ale również rodzinnego świętowania i budowania więzi. Nie zabrakło także emocji na boisku podczas meczów Ministranci – Rodzice oraz Lektorzy – Rodzice, które dostarczyły wiele radości i pokazały, że wspólne świętowanie może mieć również piękny, integrujący wymiar.

Eucharystia, która inspiruje serca

Podczas świętowania odbyło się również rozstrzygnięcie konkursu „Eucharystia – moja miłość”. Był to ważny moment, bo pokazał, że Eucharystia może stawać się inspiracją nie tylko do modlitwy, ale także do twórczego wyrażania wiary. Dzieci i młodzież przygotowały piękne prace, w których można było zobaczyć prostotę serca, szczerość wiary i głębokie pragnienie bycia blisko Jezusa.

Wdzięczność, która rodzi się z dobra

Te dwa dni nie mogłyby się odbyć bez ogromnego zaangażowania bardzo wielu osób. To był czas, który zostaje w sercu

Te dwa dni pokazały nam coś bardzo ważnego: parafia żyje tam, gdzie jest modlitwa, Eucharystia, wspólnota i gotowość do służby. Kiedy ludzie jednoczą się wokół Jezusa, wtedy rodzi się coś więcej niż dobrze przygotowane wydarzenie — rodzi się doświadczenie Kościoła, który naprawdę jest domem.

Niech owoce tego czasu pozostaną w naszych sercach jak najdłużej. Niech umacniają nas w wierze, uczą wdzięczności i przypominają, że najpiękniej jest wtedy, gdy idziemy razem — z Jezusem Eucharystycznym pośród nas.

Bóg zapłać wszystkim za obecność, modlitwę, pomoc i wspólnie przeżytą radość.

Duszpasterze parafii Matki Bożej Anielskiej w Lipsku

Pozostałe artykuły